40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 36

In ons gezin met drie opgroeiende kinderen is er altijd geluid in huis. Gekibbel, gelach, gezang, speelgoed dat valt of nog erger: speelgoed dat geluid maakt…. Het laatst genoemde speelgoed willen mijn kinderen het liefst ’s morgens vroeg nog voor het ontbijt laten horen…. zodat ik mijn ik-moet-nog-wakker-worden-proces versneld en irritatie-onderdrukkend doorloop. Ook aan tafel is het een opeenvolging van geluiden, zeker nu onze jongste zijn volumeknop heeft gevonden, maar onbewust of bewust hem altijd zo hard mogelijk zet. De meiden spelen daar handig op in, door hem zijn enthousiasme over dingen bewust uit te lokken. En van die gezellige wisselwerking tussen de kinderen kunnen Wilbert en ik dan ook wel erg genieten. Ik hoop dat onze buren dat ook kunnen of dat hun op leeftijd-zijnde-oren onze kinder- en leefgeluiden niet meer opvangen.

We lazen vandaag uit ‘De bijbel voor kinderen’ van Marianne Busser en Ron Schröder het verhaal van de tempelreiniging en van Judas zich bij de priesters meldde als verrader van zijn vriend Jezus. ‘Dat is wel stout’, reageerde onze jongste dochter verontwaardigd. ‘Ze waren eerst vrienden en nu gaat hij Jezus gevangen laten nemen.’ Ik kon haar geen ongelijk geven. Daarna blikten we toch even terug op wat er op het tempelplein gebeurde: Jezus vond daar chaos en onrust, mensen die uit waren op eigen winst, een soort marktplaats in de tempel. Hij vond er God niet. De Priesters vonden dat het tempelplein van hen was, Jezus vond dat het tempelplein God toebehoorde. Jezus maakte letterlijk ruimte voor rust, voor stilte én voor aandacht voor de zieken.

Stilte en rust…. Hoezeer ik ook geniet van het moederschap en mijn drie fantastische kinderen, het is heerlijk om af en toe even niets te horen dan de stilte. In kloosters en kerken wordt daar vaak ook vorm gegeven. Stil zijn en proberen in die stilte iets te horen en te ontdekken van God. In Taizé (Frankrijk) ben ik als jong-volwassene een week lang stil geweest. Een week lang de chaos en onrust uit je hoofd laten gaan, met Jezus en Zijn woord binnen handbereik in de bijbel. Het maakt ruimte voor anders kijken en aandacht voor anderen.

Vanavond zijn we met de oudste twee kinderen stil geweest. Drie minuten maar en toch was er even tijd om de chaos en onrust te verdrijven…. Er was even rust….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *