40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 18

Toen onze kinderen net geboren waren, sliepen ze ’s nachts in een hele donkere kamer. Dat wordt ook aangeraden om het dag- en nachtritme aan te leren. Zelfs bij het geven van borstvoeding of een schone luier wordt geadviseerd om zo weinig mogelijk licht te gebruiken. Of het aan dit advies lag of dat het gewoon geluk was voor ons, maar onze kinderen sliepen al snel de hele nacht door. Met dat dag- nachtritme is het dus wel goed gekomen. Maar op een gegeven moment werden alle drie onze kinderen wat onrustig in zo’n donkere kamer. Het donker is duister geworden…. Zeker bij de eerste heb je dat als ouders niet zo door. Het aftasten gaat beginnen. Je probeert van alles, schone luier, nog een muziekje, buikje wrijven en ineens bedenk je dat het misschien te donker is. Een nachtlampje doet in zo’n geval wonderen.

Vandaag lazen we over Abraham die in het donker buiten is. Een heldere nacht, want sterren twinkelden in de lucht. Zou hij zich eenzaam gevoeld hebben? Ineens is daar de stem van God. God stelt hem gerust. God doet Abraham een belofte. Het komt goed daar in het land ver weg. Zoveel sterren als er aan de hemel staan, zo groot zal Abrahams familie worden. Sterren vol met beloftes van God… dat maakt de nacht minder eenzaam.

Voor onze meiden vergeleken we het met het midden in de nacht op de camping naar het toilet moeten. ‘De geluiden zijn dan anders’. Er klinken geen leefgeluiden, het klinkt naar de nacht. De sterren worden op zo’n moment als bijzonder ervaren. En toch, zo zei een van beiden ‘Je kunt een beetje bang zijn’. Papa of mama is er gelukkig bij en er gaat een lampje in de vorm van een zaklamp mee. Maar vandaag leren we van Abraham dat God ook in die donkere nacht er is om je gerust te stellen.

Daarna hebben we met elkaar ‘kunst’ gemaakt over die donkere nacht, vol met sterren van beloftes. Ofwel zoals een van de lievelingswoorden van onze dreumes luidt: ‘kleure’. Met plezier hebben we er allemaal aan gewerkt. De nacht is wat minder duister geworden….

6 gedachten over “40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 18”

  1. Top! Wij hebben bij de Feminae Pacis vanavond gebeden voor jullie, en voor jullie roeping jullie wijze van geloofsopvoeding te delen met anderen.

  2. Fijn dat jullie op deze manier bezig zijn met de kinderen. Wij zijn trots op jullie en dankbaar dat het geloof zo voor onze kleinkinderen iets is waar je blij van wordt.
    Mama.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *