40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 24

Toen onze oudste dochter vier was, ging ze in de veertigdagentijd wekelijks mee naar de supermarkt. Elke week zocht ze iets lekkers uit, iets voor kinderen, vaak iets dat wij normaal niet kochten. Ik herinner me bijvoorbeeld K3-hagelslag en fristi. Elke week namen we dat mee naar de kerk voor de kinderen afhankelijk van de voedselbank. Wel lastig, iets weggeven wat je zelf misschien ook wel graag had gehad. Toch koos ze elke week weer voor zo’n product. Vanavond merkten we nog weer eens dat het indruk had gemaakt. Er zijn dus kinderen in Boxtel waarbij er niet normaal boodschappen gedaan kan worden. Armoede komt zo ook voor dat vierjarige meisje dichtbij.

We lazen vandaag 1 Korintiërs 11:17-22 uit de Bijbel in Gewone Taal. Toen we vroegen aan de kinderen welke mensen er snel buiten de groep vallen, antwoordde onze oudste dochter gelijk: de mensen van de voedselbank. Onze tweede dochter volgde met de mensen zonder huis (dag 12). Om concreet te maken, welk simpele gebaar nodig is, om goed te doen hebben we weer een rollenspel gespeeld (‘Kunnen we weer iets naspelen, mama?’):

Wij hebben vanavond een zwerver in onze keuken gehad. Ze was drie jaar en lag onder een groene deken. Wij hadden feest in ons huis, maar gelukkig werd deze zwerver naar binnen gehaald door onze oudste dochter die haar hand uitstrekte en de zwerver liet delen in de feestvreugde. Daarna lag er ineens nog een zwervertje, leeftijd 21 maanden, maar gelukkig werd ook hij naar binnen gehaald en ook hij mocht mee feest vieren.

Twee kinderen, één nog net geen kleuter én één net geen kleuter meer, zijn oprecht begaan met de allerarmsten in ons land. Het ontroert en maakt verdrietig tegelijk. Want: Hoe leg je uit aan een kind dat er mensen zijn die moeten rondkomen van een toelage onder de armoedegrens, terwijl er Christenen zijn die daar verandering in kunnen brengen? Hoe leg je uit dat er kinderen zijn die eten moeten krijgen van de voedselbank, terwijl er Christenen zijn die dagelijks eten weggooien? Hoe leg je uit dat er mensen zijn die op straat moeten slapen, terwijl er Christenen zijn die de straatkrantverkopers bij de supermarkt keer op keer voorbij lopen? In 1 Korintiërs 11:17-22 lezen we dat dat niet uit valt te leggen…. dat we het gewoon anders moeten doen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *