40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 26

Vandaag lazen we uit de Bijbel in Gewone taal over ons lichaam. De kinderen sprak dit enorm aan. Ze zijn nog volop hun eigen lijf aan het ontdekken en dan staat er in 1 Korintiërs 12 vanaf vers 19 dat als alle delen van het lichaam hetzelfde zouden zijn, het lichaam niet zou kunnen functioneren. Hilariteit alom, zeker voor de beelddenkers onder ons. Een romp met 5 armen en dus geen hoofd en benen aan zich, is een gek gezicht toch? Wat het nog interessanter en hilarischer maakte is dat in vers 23 gesproken wordt over het deel waarmee je je behoefte doet. (Wat is dat mama?) Nu zijn we in ons gezin van de dingen benoemen zoals ze zijn. Dus dat hebben we over dit lichaamsdeel ook gedaan. Je behoefte doen is poepen (hahaha) en het deel waarmee je dat doet, zijn je billen (hahahaha). En voor die billen moet je goed zorgen door ze schoon te houden en door, zeker bij de kleinere kinderen, een zalfje op z’n tijd. Anders irriteert en jeukt het zo en hoe grappig het ook is om er over te praten, je kunt nou eenmaal niet zonder je billen. Verder proberen we onze kinderen ook te leren dat het niet netjes is om overal in je blote billen te gaan lopen en dus snapten ze ook wat Paulus bedoelde met het bedekken van die delen met kleding.

Wij keken met zijn allen een filmpje van ‘Kikker en de vreemdeling‘. Het bos (de Kerk) wordt bewoond door Kikker, Haas, Eend, Varkentje. Op een dag komt er een vreemdeling, een Rat notabene, in hun bos. Varkentje en Eend moeten al gelijk niets van hem hebben, hij stinkt en hoort er niet. Kikker is degene die wel open staat voor nieuwe dieren en ideeën. ‘Heb je al met hem gepraat?’, vraagt hij aan zijn vrienden. Hij voegt zelf de daad bij het woord, maar zijn vrienden blijven sceptisch. Ze laten hem liever links liggen. Hij ‘irriteert en jeukt’. ‘Hij gebruikt ons hout van onze bomen’, zeggen ze. Voor Haas gaat dat te ver: ‘De bomen zijn van iedereen, de lucht die je inademt is van iedereen, zelfs het eten is van iedereen.’ En dan…. breekt er brand uit bij Varkentje en Rat begint te blussen en repareert ook nog de schade aan het dak. Ze zien ineens dat ook Rat waardevol is voor hun bos.

Paulus gebruikte natuurlijk het lichaam als metafoor voor Christus kerk. Bij kikker gebruik ik het bos als metafoor voor Christus kerk. We horen allemaal bij elkaar, maar toch verschillen, ik schreef het al vaker deze week, mensen nou eenmaal. En juist omdat we nou eenmaal verschillende ménsen zijn in Christus kerk, jeukt en irriteert het regelmatig ergens of schaam je je voor een ander. (Voor)oordelen liggen op de loer. Het liefst zou je sommige mensen willen bedekken, zodat ze niet zichtbaar zijn. De kerk wordt ineens ónze kerk in plaats van Christus kerk. En dat terwijl je door mét elkaar samen te werken, met elkaar te delen en voor elkaar te zorgen er zoiets moois van kan maken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *