40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 28

Op een dag als vandaag, koud en guur buiten, vinden onze meiden het heerlijk om lekker film te kijken. Vandaag was de film Shrek aan de beurt. Een film over de groene lelijke oker Shrek die voor Heer Farquaad de mooie prinses Fiona uit het kasteel van de Draak bevrijdt. Heer Farquaad wil met de prinses trouwen om koning te kunnen worden. De prinses hoopt dat de Heer Farquaad haar ware liefde is, zodat haar vloek kan worden opgeheven. Ze verandert namelijk elke dag na zonsondergang zelf in een oker. Onderweg naar Heer Farquaad krijgen Shrek en Fiona alleen gevoelens voor elkaar zonder dat ze die tegen elkaar uitspreken, sterker nog door een misverstand zijn ze ervan overtuigd dat die gevoelens niet wederzijds zijn. Pas op het moment dat Heer Farquaad en prinses Fiona voor het altaar staan, komt Shrek het huwelijk verstoren en zijn liefde aan prinses Fiona verklaren. Die liefde wordt beantwoord en prinses Fiona wordt definitief een oker, de vloek is opgeheven. En ze leefden uiteraard nog lang en gelukkig….

Na de film heb ik samen met de meiden een heerlijke cake in hartvorm gebakken. En toen lazen we vanavond 1 Korintiers 13:1-3 uit de Bijbel in Gewone Taal. Een tekst over de liefde. Je kunt een hoop goede dingen doen, maar als je ze niet uit liefde doet, zijn ze zinloos. Nu heeft het woordje liefde dat er in de oorspronkelijke tekst staat niet zozeer iets te maken met de liefde tussen man en vrouw, de romantische liefde, toch kon de film van vanmiddag wel als illustratie dienen over wat er bedoeld wordt. “Wat is liefde?’ vroeg ik aan de kinderen. ‘Dat je van elkaar houdt,’ antwoordde de oudste. Dat klopt natuurlijk, maar er is nog meer over te zeggen. Heer Farquad wilde trouwen met de prinses, maar toen hij zag dat ze veranderde in oker, was de liefde snel bekoeld. Shrek hield van Fiona toen ze mens was, net zoveel als toen ze oker werd. Liefde kijkt dwars door uiterlijk heen. Als we een straatkrant kopen puur alleen om te laten zien hoe goed we zijn, kopen we hem niet om de ander te helpen, maar om er zelf beter van te worden. Dan is helpen zinloos, liefdeloos.

Na het praten versierden we ons hart. Over liefde gesproken…. ik twijfelde over of er nog tijd was om het hart te versieren. Onze jongste zat te rillen van de koorts en moest eigenlijk beginnen met zijn bedritueel. Wilbert was niet thuis in verband met een sportwedstrijd. Ik sprak die twijfel uit, waarop de oudste reageerde:’Als Wilco nou vast zijn filmpje kijkt op televisie, versieren wij het hart nog mooi. Dan is dat onze verrassing voor papa.’ Tegen zo’n lief voorstel en vooral de oprechtheid in haar stem kun je als moeder geen nee zeggen… Nu maar hopen dat papa niet in de gaten had dat de bakspullen nog op het aanrecht stonden, toen hij thuiskwam… šŸ˜‰

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *