40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 30

Vanavond hebben we uit de Prentenbijbel weer gewoon eens lekker een verhaal gelezen. Onze kinderen houden van verhalen, welk kind niet. En gewoon een bijbelverhaal met een begin en een eind past natuurlijk veel beter bij de leeftijd van onze kinderen dan de losse teksten van de afgelopen week. Hoewel de activiteiten eromheen wel zorgden voor enigszins ‘wortel schieten’ en ‘geloven met plezier’. En toch… is het lezen van een bijbelverhaal ook gewoon lekker, fijn en zeker niet minder zinvol.

We lazen het verhaal van Jona. Het verhaal prikkelt de fantasie en voorstellingsvermogen van kinderen en volwassenen enorm. Iedereen is op zijn tijd wel eens recalcitrant en kan zich daardoor waarschijnlijk wel inleven in Jona. Jona gehoorzaamde God niet en lijkt daardoor op de mensen in Ninevé. De stad die hij moest waarschuwen om zich beter te gedragen. Hij had het ook tegen zichzelf kunnen zeggen of tegen ons.

Op aanraden van het gezinsschriftje van Tear hebben we de laatste zin van het bijbelboek Jona gelezen: ‘Ik wilde niet dat al die mensen en dieren zouden sterven.’ Ik verwijst in deze zin naar God. God wilde niet dat de dieren en mensen van Ninevé zouden sterven. We vroegen de kinderen: Wat was groter: Gods liefde of Gods boosheid? Het antwoord was unaniem: “Gods liefde”. Waarop onze bijna-kleuter antwoordde: “Net als Jezus. Weer een geloofsbelijdenis uit de mond van een kind….”

Ze heeft gelijk: Jezus wilde niet dat wij zouden sterven voor onze ongehoorzaamheid. Zijn liefde was groter dan Zijn boosheid, daarom stierf Hij zelf, om onze schuld, onze grote schuld.

Afbeelding: youtube Jona (Elly en Rikkert)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *