40 dagen ‘Wortel schieten’ met onze kinderen – dag 31

Onesimus is een slaaf. Hij werkt voor zijn baas Filemon. Onesimus moet Filemon gehoorzamen en dat vindt hij niet altijd leuk. Als Filemon zijn jas op de grond legt, móet Onesimus hem oprapen. Hij móet Filemon eten en drinken brengen en zelf moet hij ergens anders eten. Onesimus vindt het zo ontzettend niet fijn, dat hij wegvlucht van Filemon. Als vluchteling ontmoet Onesimus Paulus. Door Paulus gaat Onesimus in Jezus geloven. Hij blijft een tijdje bij Paulus. Dan schrijft Paulus een brief aan Filemon. Hij schrijft dat hij Onesimus terugstuurt naar Filemon, maar niet zodat Filemon hem kan straffen, niet om weer slaaf te worden. Nee, Paulus, doet een merkwaardig verzoek: ontvang Onesimus als je broeder. Onesimus neemt de brief mee naar Filemon. Filemon omhelst Onesimus, hij organiseert een feestmaal voor hem. Onesimus werkt weer voor Filemon, maar toch is het anders. Filemon hangt zelf zijn jas op en ze eten samen aan tafel.

In de kinderbijbels die ik ken, heb ik dit verhaal nog nooit zien staan. Ik zie er bijna een spannend kinderboek in. Het is een verhaal uit de bijbel: de brief aan Filemon. Onze Duitse broeders en zusters hebben er met playmobil een prachtig filmpje (vanaf 1:16) van gemaakt. Onze kinderen hebben het vanavond ademloos zitten kijken. Een slaaf die wegloopt en daarna zo hartelijk weer ontvangen wordt…. dat kan bijna niet waar zijn, meestal werden ze streng gestraft. Paulus doet bij Filemon dan ook een beroep op zijn Christen-zijn. Ontvang hem als een broeder en zoals je mij (Paulus) ontvangen zou.

We hebben met de kinderen gesproken over het verschil in het behandelen van een slaaf en een broeder. “Een slaaf omhels je niet”. “Als broers doe je dingen samen”. De gelijkwaardigheid tussen mensen als je iemand als broeder behandelt is groter. Dan doet de hoogte van je bankslado er niet toe, dan doet huidskleur er niet toe, dan doet je afkomst er niet toe, dan doet je verleden er niet toe, dan is wederzijds respect genoeg. Maar ook: dan is dat kind dat je duwde ook je broeder; dan is het kind dat je stift afpakt ook je broeder; dan is degene die dat nare woord tegen je zei ook je broeder. Gelijkwaardigheid en respect blijkt dan soms een grote opgave…. maar een mooiere wereld mag energie kosten, toch?

Elly en Rikkert schreven er een mooi en vrolijk lied over, wij hebben het vanavond lekker meegezongen:

We hebben allemaal wat,

We zijn allemaal raar

En toch zijn we broertjes en zusjes.

We hebben allemaal wat,

We zijn allemaal raar,

En toch houden we van elkaar…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *